In het zonnetje: Yvet Luinstra

Oorspronkelijk komt ze uit Twello maar inmiddels wil ze niet meer weg uit Breda. De 25-jarige Yvet Luinstra is een van de medewerkers van Lunchbar Vermut. Al vanaf jonge leeftijd is Yvet werkzaam in de horeca. En zo lang ze nog niet echt weet wat ze wil in de toekomst, bevalt dat helemaal prima.

Ik miste het persoonlijke contact met de gasten. Iets wat Vermut wel heeft.

Voor haar studie Leisure & Events Management (vrijetijdsmanagement) kwam ze vijf jaar geleden in Breda wonen. Sinds augustus 2016 is ze werkzaam bij Vermut, en daar gaat ze nog altijd met plezier naar toe. “Op 15-jarige leeftijd ben ik in de horeca begonnen, in de catering. Dat heb ik acht jaar gedaan. Ik heb voornamelijk in grootschalige bedrijven gewerkt. Daar miste ik het persoonlijk contact met de gasten. Iets wat Vermut wel heeft.”

Bij de pinchosbar staat het personeel dichtbij de gasten. “We maken een praatje met de mensen. Vaste gasten komen soms alleen al langs om even hallo te zeggen.” Ook Yvet is een sociaal dier die graag vraagt aan de gasten hoe het met ze gaat. “Ik heb het idee dat onze toegankelijkheid gewaardeerd wordt en ervoor zorgt dat mensen terugkeren.”

Op 16-jarige leeftijd begon Yvet aan een mbo horeca opleiding. Na het behalen van haar diploma besefte ze dat ze dit niet voor altijd wilde doen. Voor haar vervolgstudie koos ze iets anders maar ook daar is ze haar hart nog niet aan verloren. “Wat ik ook ga doen in de toekomst, ik blijf wel in Breda. Misschien dat ik ooit een wereldreis wil maken, maar daarna kom ik terug.”

“Breda is sfeervol, veel meer dan de steden dichtbij waar ik vandaan kom. Daar is het nooit zo gezellig. Als de zon schijnt, zitten de terrassen hier om 11.00 uur al vol. Er is altijd leven en de mensen genieten van het grote horeca aanbod.”

Het team van Vermut, bestaande uit zeven mensen, maakt graag een lolletje met elkaar. “Uit het zicht van de gasten hebben we het hartstikke gezellig. Als je iets van elkaar nodig hebt en er is een keer geen tijd voor een ‘alsjeblieft’ dan geeft dat niks, we begrijpen elkaar. We hebben ook de gewoonte om elkaar af en toe te laten schrikken. In de deur naar achter zit een klein raampje, daar gaat dan iemand achter staan om gek te doen. Dan schrik je je rot.” 

Tags: Vermut